Hai Reader,
In deze nieuwsbrief:
Wat leuk! Er zijn weer veel nieuwe abonnees bijgekomen.
Welkom! 💚 En voor wie er al langer bij is: superfijn dat je er nog steeds bent.
Soms vragen mensen me: waarom doe je eigenlijk wat je doet? Daar heb ik veel verhalen over. Vandaag deel ik er één: een verhaal dat me altijd is bijgebleven.
“Ik zag haar weer… in een rolstoel.”
Ik vergeet haar nooit.
Karin (fictieve naam).
Begin dertig, vol plannen en dromen.
Ze had al een aantal jaren diabetes type 2 en hoge bloeddruk toen ik haar ontmoette, als jonge diëtist op de afdeling interne geneeskunde.
We bespraken haar voedings- en gezondheidsdoelen.
Ze wist wat ze wilde, en toch lukte het niet.
Druk leven, stress, eetbuien, te weinig beweging.
In een omgeving die het haar niet makkelijk maakte om gezond te leven.
Een aantal jaren later kwam ik haar weer tegen.
Niet op straat of op een feestje, maar op een andere afdeling in hetzelfde ziekenhuis.
In een rolstoel.
Haar nieren kapot, haar lichaam uitgeput.
Drie keer per week naar het ziekenhuis, urenlang aan de dialyse.
Een leven in het ritme van machines en afspraken.
En ik voelde het diep van binnen:
zó zonde om te zien hoe een toekomst langzaam oploste.
Kinderwens - nee. Carrière - nee. Verre reizen - nee.
En hoe machteloos het voelt om te weten dat het misschien anders had gekund.
Karin is nooit zomaar één patiënt gebleven.
Ze is mijn waarom geworden.
Gezondheid is geen sprint,
en voor veel mensen ook geen makkelijke weg.
We leven in een wereld waarin goed voor jezelf zorgen vaak ingewikkeld is -
door drukte, verleiding en alles wat het leven met zich meebrengt.
Juist daarom geloof ik in kleine stappen.
In echte voeding, aandacht en mildheid voor jezelf.
Zorg goed voor je lijf: vandaag, niet morgen. 🌿
ir. Marijke Berkenpas
Diëtist & voedingswetenschapper
Founder I'm a Foodie
